"Blue Temptation": De boosdoener waardoor ik verliefd werd op het snijden van vis.

Ik heb in mijn leven meer vis gesneden dan rijst gegeten, maar pas toen ik vorig jaar het Sakura Blade Tsunami-serie uitbeenmes in handen kreeg, begreep ik wat "blauwe allure" werkelijk betekende. De blauwe rimpelingen op het handvat lijken op oceaangolven die in het mes rollen. Als ik het vasthoud om rauwe zalm te snijden, voelt het vochtig en niet glad aan, en het lemmet is zo dun dat het visfilets flinterdun kan snijden.

Bij het zoeken naar "beste santoku messen 2025" komt deze serie altijd naar voren, en wel om een simpele reden: VG10-staal met een damastlaag, waardoor je vis kunt snijden zonder dat het mes blijft plakken of afbrokkelt. Gisteren heb ik er een hele zeebrasem mee verwerkt; de schubben lieten gemakkelijk los en de plakken waren net zo gelijkmatig als machinaal gesneden. Mijn vrouw dacht altijd dat ik geobsedeerd was door messen, maar nu pakt ze dit mes zelfs als ze fruit snijdt en zegt: "Het voelt koel aan, zo rustgevend."

Hoogwaardige messen hebben zo hun nadelen: de hoge luchtvochtigheid aan zee maakt het lemmet gevoelig voor roest (vooral na het snijden van zeevis). Mijn tip? Spoel het mes na het snijden af met schoon water, droog het af en smeer het in met olie, en berg het vervolgens op in een speciale schede. Nog een valkuil: beginners denken dat het blauwe handvat voor een betere grip is en gebruiken te veel kracht, waardoor de snijkant beschadigd raakt. Onthoud: duw lichtjes en trek stevig, dan werkt het mes vanzelf.